افزايش تعداد زندانيان سياسي در کشور / فقط زندان هاي تهران پر نيست...
در حالي که خبر مرگ اکبر محمدي در پي اعتصاب غذا در زندان و اخباري از وضعيت احمد باطبي، موسوي خوئيني، رامين جهانبگلو و تعدادي از زندانيان سياسي در روزهاي اخير موجي از نگراني را در بين خانواده ها و نهادهاي حقوق بشري رقم زده، گزارش ها از ديگر نقاط کشور حکايت از وضعيت نامناسب زندانيان سياسي در شهرستان ها دارد...نام نزديک به ۶۵۰ نفر در کامپيوتر زندان تبريز در ارتباط با اعتراضات اخير در اين شهر به عنوان زنداني سياسي ثبت شده اند.
ادامه مطلب
موسوي خوئيني همواره به دليل تلاش براي حمايت از زندانيان سياسي و دانشجويي مورد غضب نهادهاي اطلاعاتي ـ امنيتي چمهوري اسلامي بوده و اينک نيز آنها بدون دليل موجهي او را در سلول انفرادي زندان 209 وزارت اطلاعات در بازداشت و بازجويي نگه داشته اند.
يك بار يك تجمع در داخل دانشگاه تهران داشتيم در خرداد 1378 كه من مجري مراسم بودم و آقاي محمد مسعود سلامتي (دبير جبهه متحد دانشجويي) سخنران مراسم، كه اكبر در برابر دوربين هاي وزارت اطلاعات و حراست رفت و گفت: " فيلمبرداري نكنيد نامردها" و با دست اشاره مي كرد كه از اينجا برويد. كمتر كسي جرأت اين كارها را داشت. يا در جريان كوي دانشگاه اكبر محمدي جزو كساني بود كه در صف اول مبارزه قرار داشتند و براي همين به اعدام محكوم شد. او در زندان توحيد در برابر شكنجه هاي رژيم ايستادگي كرد و براي همين بيشتر از ديگر دانشجويان شكنجه شد... 
روزها بسیار سخت می گذرد. به تازگی در تورنتو کانادا مستقر شده بودم که خبر درگذشت دوست و همرزم عزیزم اکبر محمدی را شنیدم، خبر بس ناباورانه و غیر قابل تصور بود. اشک دور چشمانم جمع شد، لرزه ای سراسر وجودم را گرفت، نمی دانستم چه کنم و تنها با خود می گفتم باورم نمی شود، این خبر صحت ندارد اما هر چه با خود گفتم باز خبرهای بعدی حکایت از تایید مرگ اکبر داشت اما اکبر نمرده است. او زنده است و به آرزوی خود رسیده است. اکبر هزاران نفر را دور هم جمع کرده و نوید مبارزه ای دیگر را می دهد...