عمران را هم گرفتند!
عمران صلاحی هم رفت! آری ،مردی پاک و خوش قلب با رفتاری به قول نزدیکانش که از ادبیات ما راندند و عرصه را برایش تنگ کردند. عمران در ۶۰ سالگی دیگر توان این همه فشار و عذاب را نداشت و دیگر قلبش تاب نیاورد. روشن است، او هم چون بسیاری دیگر که قصد خدمت به ادبیات و فرهنگ را داشتند و به پویایی و شادابی جامعه می اندیشیدند باید به انزوا می رفت، همان چیزی که استبداد فریاد می زند.
عمران صلاحی طنزپرداز ، به خوبی می دانست چگونه بخنداند و طنز بگوید. یادش گرامی و روحش شاد!
بیشتر از این نمی گویم چرا که دوست دارم نوشته های شهرام رفیع زاده و ابراهیم نبوی را ، که بهتر از من عمران را می شناسند بخوانید.
فقط بگویم که وقتی انسانی چون عمران با روحیه ای شاد، لطیف و انسانی در ۶۰ سالگی دچار سکته قلبی می شود، یعنی باید به یک فاجعه انسانی باید پی برد!
